നീറ്റ് പരീക്ഷ: കുട്ടികളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അടയുന്ന വാതിലുകൾ

ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് അതിന്റെ കുട്ടികളാണ്. അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും കഴിവുകളും സംരക്ഷിക്കുകയും വളർത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടത് വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തിന്റെ പ്രധാന ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. എന്നാൽ അവസരങ്ങൾ നൽകേണ്ട സംവിധാനം തന്നെ ഭയവും അനിശ്ചിതത്വവും മാനസിക സമ്മർദ്ദവും സൃഷ്ടിക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ അത് ഗൗരവമായ സാമൂഹിക ചർച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാകേണ്ട വിഷയമാണ്. രാജ്യത്തെ ലക്ഷക്കണക്കിന് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ഭാവിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നീറ്റ് പരീക്ഷയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി വീണ്ടും ഉയരുന്ന സംഭവങ്ങൾ അതാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ഒരു മിനിറ്റ് വൈകിയെത്തിയതിനാൽ പരീക്ഷ എഴുതാൻ അനുവദിച്ചില്ലെന്നും, കുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ നിരന്തരം അപേക്ഷിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്തിട്ടും പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടുവെന്നുമുള്ള ദൃശ്യങ്ങളും വാർത്തകളും സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. അത് വെറും ഒരു വികാരപരമായ സംഭവം മാത്രമായി കാണാൻ കഴിയില്ല. പരീക്ഷാ കേന്ദ്രത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു കുട്ടിയും രക്ഷിതാവും നിസ്സഹായരായി നിൽക്കേണ്ടി വരുന്ന സാഹചര്യം ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വേദനയും, ഒരു കുട്ടിയുടെ പ്രതീക്ഷകളുടെ തകർച്ചയും കൂടിയാണ്.

മാസങ്ങളോളം നീണ്ട പഠനവും ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളും കഠിനാധ്വാനവും മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രതീക്ഷകളും ചേർന്ന ഒരു യാത്രയുടെ അവസാനം ഒരു വാതിൽ അടയുമ്പോൾ, അത് ഒരു പരീക്ഷാ ഹാളിന്റെ വാതിൽ മാത്രമല്ല — ഒരു ജീവിതലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള അവസരത്തിന്റെ വാതിൽ കൂടിയാണ്.

നിയമങ്ങളും സമയനിഷ്ഠയും ഏത് സംവിധാനത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനഘടകങ്ങളാണ്. എന്നാൽ നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ മാനുഷിക മുഖം നഷ്ടപ്പെടരുത്. കാരണം വിദ്യാഭ്യാസം യന്ത്രവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രക്രിയയല്ല; അത് മനുഷ്യജീവിതത്തെയും ഭാവിയെയും നേരിട്ട് സ്പർശിക്കുന്ന മേഖലയാണ്.

ഇത് ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സംഭവമല്ല. കഴിഞ്ഞ വർഷങ്ങളിൽ നീറ്റ് പരീക്ഷയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ചോദ്യപേപ്പർ ചോർച്ച ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവാദങ്ങൾ ഉയർന്നിരുന്നു. അതിന്റെ ആഘാതം ഏറ്റുവാങ്ങിയത് വിദ്യാർത്ഥികളായിരുന്നു. മാസങ്ങളോളം പഠിച്ച് തയ്യാറെടുത്ത കുട്ടികൾക്ക് പലപ്പോഴും തിരിച്ചുകിട്ടിയത് അനിശ്ചിതത്വവും ആശങ്കയും മാനസിക സമ്മർദ്ദവുമാണ്. ചില വിദ്യാർത്ഥികൾ അതീവ നിരാശയിലേക്കും മാനസിക പ്രതിസന്ധികളിലേക്കും നീങ്ങിയ സംഭവങ്ങളും സമൂഹത്തെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇവിടെ മറ്റൊരു ഗൗരവമായ ചോദ്യവും ഉയരുന്നുണ്ട്. പരീക്ഷാ കേന്ദ്രങ്ങളിലെ ചില അതികർശന സമീപനങ്ങൾ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ഒരു തെറ്റായ സന്ദേശം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടോ? “ഞങ്ങൾ പരീക്ഷ എഴുതാൻ വന്ന വിദ്യാർത്ഥികളാണോ, അതോ സംശയത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിൽക്കുന്നവരോ?” എന്ന തോന്നൽ കുട്ടികളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകരുത്. പരീക്ഷ എഴുതാൻ എത്തുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾ കുറ്റവാളികളോ സംശയിക്കപ്പെടേണ്ടവരോ അല്ല; അവർ സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും കൈയിൽ പിടിച്ച് എത്തുന്ന കുട്ടികളാണ്.

ചോദ്യപേപ്പർ ചോർന്നാലും നഷ്ടം കുട്ടികൾക്കാണ്. സംവിധാനത്തിന് വീഴ്ച സംഭവിച്ചാലും നഷ്ടം കുട്ടികൾക്കാണ്. ഒരു മിനിറ്റ് വൈകിയാലും ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത് കുട്ടികളാണ്. എന്നാൽ സംവിധാനത്തിന്റെ പിഴവുകൾക്ക് ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടവർ പലപ്പോഴും ചോദ്യങ്ങൾക്ക് പുറത്തുനിൽക്കുന്നു.

വിദ്യാഭ്യാസം ഭയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന സംവിധാനമല്ല; പ്രതീക്ഷകൾക്ക് വഴിതുറക്കുന്ന സംവിധാനമാണ്. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവി രൂപപ്പെടുന്നത് ക്ലാസ് മുറികളിലും പരീക്ഷാ ഹാളുകളിലുമാണ്. അതിനാൽ കുട്ടികളുടെ ആത്മവിശ്വാസം തകർക്കുന്ന രീതിയല്ല, അവരുടെ കഴിവുകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്ന മാനുഷികവും നീതിപൂർണവുമായ വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനമാണ് കാലഘട്ടം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

തിരുത്തപ്പെടേണ്ടത് കുട്ടികളല്ല — സംവിധാനമാണ്.