മുസ്‌ലിം സ്ത്രീകളുടെ പള്ളി പ്രവേശനവും നിലപാടുകളിലെ സമ്മർദവും
text_fields
കേരളത്തിലെ മുസ്‌ലിം സ്ത്രീകളുടെ പള്ളി പ്രവേശന വിഷയം അടുത്തിടെയായി വീണ്ടും സജീവ ചർച്ചയായിരിക്കുകയാണല്ലോ. ഇസ്‌ലാമിക പ്രമാണങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന അനുമതിയും, എന്നാൽ ചില വിഭാഗങ്ങളുടെ വിലക്കുകളും തമ്മിലുള്ള ഈ സംവാദം കൂടുതൽ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്, പ്രമുഖ വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങളിലൂടെയാണ്.
മുസ്‌ലിം സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പള്ളി പ്രവേശനം ഇസ്‌ലാം അടിസ്ഥാനപരമായി വിലക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് പ്രമാണങ്ങളുടെ പൊതുവായ തത്ത്വം. പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു വചനം (ഹദീസ്) ഈ വിഷയത്തിൽ വ്യക്തമായ നിർദേശം നൽകുന്നു: ‘നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിെൻറ അടിയാത്തികൾക്ക് അല്ലാഹുവിെൻറ പള്ളികളെ വിലക്കരുത്.’
ഈ ഹദീസ്, പള്ളികൾ ആരാധനകൾക്കായി അവിടെ പ്രവേശിക്കാൻ സ്ത്രീകൾക്ക് അനുവാദമുണ്ടെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. പ്രവാചകെൻറ കാലത്തും സ്ത്രീകളും ജമാഅത്ത് നമസ്‌കാരങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നതായി നിരവധി ഹദീസുകൾ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നുണ്ട്. പള്ളി പ്രവേശന വിഷയത്തിൽ പ്രമാണങ്ങൾ സ്ത്രീകൾക്ക് അനുമതി നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, യാഥാസ്ഥിതിക വിഭാഗങ്ങൾ ഈ അനുമതി പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്തുന്നതിനെ ശക്തമായി എതിർക്കുന്നു. ഈ എതിർപ്പ് പലപ്പോഴും പൊതുരംഗത്തുള്ളവരുടെ നിലപാടുകളിൽ സമ്മർദമുണ്ടാക്കാറുണ്ട്.
ഈ ചർച്ചകൾക്ക് തീവ്രതയേറിയത്, മുസ്‌ലിം ലീഗിെൻറ സമുന്നത നേതാവും പാണക്കാട് കുടുംബാംഗവുമായ മുനവ്വറലി ശിഹാബ് തങ്ങളുടെ മകൾ അടുത്തിടെ ഒരു പൊതുവേദിയിൽ നടത്തിയ പരാമർശത്തോടെയാണ്. ഈ പരാമർശം, യാഥാസ്ഥിതിക നിലപാടുകളോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു പ്രമുഖ കുടുംബത്തിലെ യുവതലമുറയിൽനിന്നുള്ള അഭിപ്രായമെന്ന നിലയിൽ പ്രാധാന്യം നേടി. സ്ത്രീകളുടെ ആരാധനാ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് അനുകൂലമായ ഒരു പൊതുബോധം ശക്തമാകുന്നു എന്നതിെൻറ സൂചനയായി ഇത് വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ, ഈ അഭിപ്രായപ്രകടനത്തിന് പിന്നാലെ, ശക്തമായ സമ്മർദം പാണക്കാട് കുടുംബത്തിന് മേലും മുനവ്വറലി ശിഹാബ് തങ്ങൾക്കുമേലും ഉണ്ടായതു കൊണ്ടാകാം. അദ്ദേഹം തന്നെ മകളുടെ പ്രസ്താവന തിരുത്തിക്കൊണ്ട് രംഗത്തെത്തിയത്. ഈ തിരുത്ത്, ഒരു വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കാൾ ഉപരിയായി, സ്ഥാപിത മത നേതൃത്വത്തിെൻറ നിലപാടുകൾക്ക് വഴങ്ങേണ്ടി വരുന്ന ഒരു സാഹചര്യം കേരളത്തിലെ മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതിെൻറ സൂചനയായി മാറി.
പ്രമാണങ്ങളുടെ തുറന്ന വാദങ്ങളെക്കാൾ സമുദായത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം അംഗീകരിക്കുന്ന പാരമ്പര്യ നിലപാടുകൾക്ക് വേണ്ടി നിലകൊള്ളേണ്ടി വരുന്ന സമ്മർദ രാഷ്ട്രീയം ഇതിൽ വ്യക്തമാണ്.
മുസ്‌ലിം സ്ത്രീകളുടെ പള്ളി പ്രവേശന വിഷയത്തിൽ പ്രമാണബദ്ധമായി ഒരു വിലക്കില്ല എന്ന സത്യം നിലനിൽക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയപരവുമായ സമ്മർദങ്ങൾ ഈ വിഷയത്തെ സങ്കീർണമാക്കുന്നു. മുനവ്വറലി തങ്ങളുടെ മകളുടെ അഭിപ്രായവും അതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ തിരുത്തും, ഈ വിഷയത്തിൽ കേരളത്തിലെ മുസ്‌ലിം സമുദായ നേതൃത്വം പാരമ്പര്യവും, അനുയായികളെ പിണക്കാതെയുള്ള നിലപാടും തമ്മിലുള്ള ഒരു സന്ധിയിൽ നിൽക്കേണ്ടിവരുന്നതിെൻറ കൃത്യമായ ഉദാഹരണമാണ്. ഈ ചർച്ചകൾ ആത്യന്തികമായി, സ്ത്രീകളുടെ ആരാധനാ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന വിഷയത്തിൽ സമുദായത്തിനകത്ത് ഒരു പുതിയ കാഴ്ചപ്പാട് രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിന് കാരണമായേക്കാം.