അ​പ​ക​ട​മ​ണി​യി​ൽ​നി​ന്നും ദൗ​ത്യ​ത്തി​ന്റെ തീ​ര​ത്തേ​ക്ക്

റഫീക്ക് പട്ടേരിയുടെ നോവൽ സ്വർണമയൂരം ആരംഭിക്കുന്നതുതന്നെ ഒരു രാജ്യം മുഴുവൻ നടുക്കുന്ന ശബ്ദത്തിലൂടെയാണ്. പ്രജാപുരി രാജകൊട്ടാരത്തിലെ അപകടമണി. സാധാരണ ഒരു അറിയിപ്പല്ല അത്; രാജ്യമെന്ന ശരീരത്തിന്റെ ഹൃദയം തന്നെ മിടിപ്പ് തെറ്റിയതിന്റെ അടയാളം. തലമുറകളായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സ്വർണമയൂരം മോഷണം പോയതായി രാജാവ് വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അത് ഒരു വസ്തുവിന്റെ നഷ്ടമല്ല, രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാവു നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയാണെന്ന് വായനക്കാരന് വ്യക്തമായി ബോധ്യപ്പെടുന്നു. ഈ അടിയന്തരതയും സംഘർഷവുമാണ് കഥയുടെ ആദ്യ ശ്വാസം.

ഇവിടെയാണ് മന്ത്രികുമാരൻ ഉത്തമൻ കഥയുടെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്. ധൈര്യവും വിവേകവും ഒത്തുചേർന്ന ഈ കഥാപാത്രം രാജാവിന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെയും ജനങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷയുടെയും പ്രതീകമായി ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു. ഉത്തമനിൽ രാജാവിനുള്ള വിശ്വാസം അധികാരബന്ധത്തിലൊതുങ്ങുന്നതല്ല; അത് ധർമത്തിലേക്കുള്ള രാജാധികാരത്തിന്റെ ആശ്രയമാണെന്ന് കഥ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇതോടെ രാജഭക്തി, ഉത്തരവാദിത്തം, ദൗത്യബോധം എന്നീ പ്രമേയങ്ങൾ കഥയുടെ അടിത്തറയാകുന്നു.

ദൗത്യത്തിന് ആത്മീയ ആഴം നൽകുന്നത് വനാശ്രമത്തിലെ ദിവ്യാനന്ദ മഹർഷിയാണ്. ഈ കഥാപാത്രം കഥയെ ഒരു സാഹസകഥയിൽനിന്ന് ദർശനപരമായൊരു തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നു. ശക്തനായ ശത്രു തപോൽഗുണന്റെ അവതരണം, യാത്രയിലെ ഭീകരതകളെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനഭാഷ, ഉത്തമന്റെ മുൻകാല ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള സൂചനകൾ, എല്ലാം ചേർന്ന് ഉത്തമന്റെ പക്വതയും മാനസിക ശക്തിയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇവിടെ ശക്തിയേക്കാൾ മഹത്തരം ജ്ഞാനമാണെന്ന സന്ദേശം സൂക്ഷ്മമായി നെയ്തിരിക്കുന്നു.

ഉത്തമനും രാജകുമാരനും ഒറ്റക്ക് ദൗത്യത്തിനിറങ്ങുന്ന രംഗം പരമ്പരാഗത വീരകഥാശൈലിയെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹം മനുഷ്യവികാരങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം ശക്തമാക്കുമ്പോൾ, മഹർഷി നൽകിയ ഏലസ് ആത്മീയ രക്ഷാകവചത്തിന്റെ ചിഹ്നമായി മാറുന്നു. ധൈര്യത്തിനൊപ്പം ആത്മവിശ്വാസവും അനിവാര്യമാണെന്ന് ഈ ഘട്ടം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

തുടർന്നെത്തുന്ന കാടിന്റെ അനുഭവങ്ങൾ കഥയുടെ ഏറ്റവും ദൃശ്യാത്മകമായ ഭാഗങ്ങളിലൊന്നാണ്. വനാന്തരീക്ഷം വെറും പശ്ചാത്തലമല്ല; ഒരു ജീവനുള്ള കഥാപാത്രമായി തന്നെ രൂപപ്പെടുന്നു. സിംഹവും പാമ്പും ആനക്കൂട്ടവും, പ്രകൃതിയുടെ ക്രൂരതയും മനുഷ്യന്റെ ജീവൻപോരാട്ടവും ശക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പരീക്ഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉത്തമനും രാജകുമാരനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം സഹോദര സമാനമായ ഒരു സൗഹൃദമായി വളരുന്നു. ഇവിടെ മനുഷ്യൻ v/s പ്രകൃതി എന്ന പ്രമേയം ജീവൻ പിടിച്ചെടുക്കുന്ന തരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു നോവലിൽ.

കഥ ഉച്ചിയിലേക്ക് എത്തുന്നത് രാജകുമാരന്റെ അപ്രത്യക്ഷതയോടെയാണ്. കാട്ടുവർഗവും മനുഷ്യബലിയും അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ സമൂഹത്തിലെ പ്രാകൃതതയുടെയും അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെയും ഭീകരമുഖം തുറന്നുകാണിക്കുന്നു. രാജകുമാരനെ ബലിയാക്കാനുള്ള രംഗം ബാലസാഹിത്യത്തിന്റെ പരിധിയിൽ നിന്നുകൊണ്ടുതന്നെ ശക്തമായ ക്ലൈമാക്‌സ് മുഹൂർത്തമായി മാറുന്നു. ഇവിടെ അന്ധവിശ്വാസവും ധർമവും തമ്മിലെ സംഘർഷം തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

അതിനിടയിൽ ഉത്തമന്റെ അതിസമയ പ്രവേശനം പരമ്പരാഗത വീരോത്ഭവത്തിന്റെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇരുവരുടെയും സംയുക്ത പോരാട്ടം സൗഹൃദത്തിന്റെ ശക്തി തെളിയിക്കുമ്പോൾ, രാജകുമാരന്റെ ധൈര്യവും ആത്മനിയന്ത്രണവും വ്യക്തമായി ഉയർന്നുവരുന്നു. നീതി എന്ന ആശയം ഇവിടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

പുഴകടക്കലും മുതലകളോടുള്ള ഉത്തമന്റെ പോരാട്ടവും ദൗത്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു പരീക്ഷയാണ്. ശാരീരിക ശക്തിയോടൊപ്പം വേഗചിന്തയും സാന്നിധ്യബുദ്ധിയും എത്രമാത്രം നിർണായകമാണെന്ന് ഈ ഭാഗം കാണിക്കുന്നു. ദൂരെയായി തെളിയുന്ന ഋഷ്യമല, ലക്ഷ്യം അടുത്തെത്തുന്നതിന്റെ സൂചനയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അതേസമയം തപോൽഗുണന്റെ മന്ത്രരക്ഷാകവചം അടുത്ത വലിയ സംഘർഷത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദ മുന്നറിയിപ്പായി നിലകൊള്ളുന്നു.

റഫീക്ക് പട്ടേരി, ഈ നോവലിനെ ബാലസാഹിത്യത്തിന്റെ ലാളിത്യവും ഇതിഹാസകഥയുടെ വീരരസവും മനോഹരമായി ചേർത്തിണക്കുകയാണ്. ഇതിലെ ഭാഷ ദൃശ്യാത്മകവും പ്രവാഹസ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്. ധർമം, വിശ്വാസം, സൗഹൃദം, ഉത്തരവാദിത്തം എന്നീ മൂല്യങ്ങൾ ഉപദേശഭാവമില്ലാതെ കഥയിലൂടെ സ്വാഭാവികമായി ഒഴുകുന്നുവെന്ന് കാണാം. സാഹസവും കൗതുകവും തുടർച്ചയായി നിലനിർത്തുന്ന ഈ രചന, കുട്ടികളെയും മുതിർന്നവരെയും ഒരുപോലെ ആകർഷിക്കുന്ന വായനാനുഭവമായി മാറുന്നു.